خیرالبریه

 

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهم صل علی فاطمه و ابیها و بعلها و بنیها

به بهانه سوره مبارکه بینه، آبان 89

رهایت نمی کنندتا شناختن را بشناسی که نا شناسی شناختن،همان اسارت توست و  تا شناختن برایت ناشناس است، در اسارتی!چه فرقی می کند، رها باشی یا در بند! وقتی که بال هایت از شدت بی توجهی و نشناختن، نحیف و خموده اند.

پاک نمی کنند تو را ، تا پاکی را نشناسی  و تا در  زلال مطلق این شناختن، آزادانه نغلطی و شستشو نکنی! که تو محکوم به شناختن هستی و آزاد در انتخاب پاکیزگی و رها شدن!

و چون حضرت شناختن و شناساندن - رسول من الله- آمد و  استقرار یافت و صفحات پاکیزه وجودش را تلاوت کرد، چه حالی خواهی داشت از پسِ رها شدنت؟ بازهم بالهایی را که سالها بسته بود، برای پریدن نمی گشایی؟و باز هم می خواهی از زلالی و پاکی، تر نشده، بخشکی؟مسلک طهارت و پرواز را وامی نهی؟

انتخاب کن ای مرغک پر ریخته ی، زمین خورده ی آسمان نشان، که آغوش آسمان،جزای پریدنو خیر گزیدن است تا جاودانه و تا ابد، که اگر آسمان را شناختی، و پریدن را انتخاب نکردی، بدترین جنبنده ای! جاودانه.

و اگر آسمانی بودنت را دانستی و پرواز کردی  خیرالبریه ای!  جاودانه ای تا ابد  که بهشت جزای توست، آنجا که در زمینش نهرها جاری است برای غوطه ور شدنت و آسمان رضایت و رضای پرواز،  بی نهایت است.

 

 

 

/ 0 نظر / 4 بازدید